Od dziesięciu lat, zawsze w ostatnim tygodniu stycznia we wsiach w Gminie Nowogród pojawia się kilkunastoosobowa grupa kolędników z gwiazdą. Wśród nich są figlarne diabły, rozbrykana koza, śmierć z kosą oraz dobre anioły. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu kolędowanie było jedną z najpiękniejszych naszych ro­dzimych tradycji, radosnym i barwnym zwyczajem, niosącym domownikom świąteczno-no­woroczne życzenia, które były przyjmowane jako pomyślna wróżba urodzaju i powodzenia w nadchodzącym roku.

Grupa kolędnicza nosiła maszkary, którymi dla żartów straszono widzów. Najbardziej upowszechniły się: turoń, koza, niedźwiedź i bocian. Popularne również były pochody z gwiazdą, wykonaną z kolorowego papieru, podświetloną od środka, przymocowaną ru­chomo do drzewca. Charakterystycznymi postaciami w grupach kolędniczych byli między innymi: pasterze, Trzej Królowie, śmierć, diabeł. Życzenia składano wierszem albo kolędą, płatano przy tym figle, recytowano zabawne rymowanki, całemu widowisku towarzyszyła atmosfera ogólnej wesołości. Obchód kolędniczy był wyczekiwanym wydarzeniem, pominię­cie domu uważane było za zły znak.

Kolędowanie rozpoczynało się tradycyjnie w okresie Świąt Bożego Narodzenia i trwało do Objawienia Pańskiego. Często  zwyczaj ten przesuwano do początku lutego czyli do Uroczystości Matki Bożej Gromnicznej. Kolędnicy zawsze byli mile widziani i wyczeki­wani, ponieważ nie wpuszczenie ich do domu niosło złą wróżbę na przyszły rok.

Teraz, w naszym regionie tylko w nielicznych miejscowościach chodzą prawdziwi ko­lędnicy z szopką, kozą czy gwiazdą. Takich właśnie kolędników można spotkać we wsiach Sławiec, Grzymały Nowogrodzkie i Grądy Nowogrodzkie. Tradycję kolędowania przywróciła do życia i kultywuje grupa młodych zapaleńców ze Szkolnego Koła Teatralnego CHOCHLIKI działającego w Szkole Podstawowej im. Hanki Bielickiej w Sławcu pod kierunkiem pani Jadwigi Sosnowskiej przy współpracy pana Jacka Sokołowskiego.

Kolędnicy przemierzając ośnieżone drogi, chodząc od domu do domu, zwiastują Do­brą Nowinę, niosą radość domownikom oraz składają noworoczne życzenia, które są przyj­mowane jako pomyślna wróżba urodzaju i powodzenia.

...Na szczęście na zdrowie, na ten święty Szczepan,
żeby wam się rodziła kapusta i rzepa.
Żyto jak koryto, pszenica jak rękawica,
owiesek jak pański piesek.
Na szczęście na zdrowie, na to Boże Narodzenie,
żeby wam się kopiło, darzyło, wodziło w oborze.
Co daj Panie Boże!...

Z łezką w oku przyjmują ich najstarsi mieszkańcy, którzy przy okazji odwiedzin tej wesołej gromadki wspominają swoje dzieciństwo i młodość. Wszędzie są witani bardzo życzliwie i obdarowywani zarówno słodyczami jak i drobnymi kwotami pieniężnymi.

Dzieci kultywując tradycje kolędowania przywracają do życia  piękny, polski zwyczaj, a działania Koła Teatralnego „CHOCHLIKI" znakomicie wpisują się w ideę ocalenia dzie­dzictwa kulturowego regionu i promocję małej ojczyzny.

 Tekst i fot. Jadwiga Sosnowska, Jacek Sokołowski