Prof. Adam Dobroński z Glogerem!

IMG 4212- Od wielu, wielu lat chodzę śladami pana Zygmunta. Staram się poznać ścieżki, ale także filozofię życia i mentalność – mówił profesor Adam Czesław Dobroński odbierając Nagrodę I stopnia w tegorocznej edycji Konkursu o Nagrodę i Medal Zygmunta Glogera, organizowanego przez Społeczne Stowarzyszenie Prasoznawecze STOPKA - od wczoraj noszące imię swego twórcy i wieloletniego prezesa, red. Stanisława Zagórskiego. Przyznając główną nagrodę prof. Dobrońskiemu Kapituła pod przewodnictwem prof. dr. hab. Janusza Tazbira uwzględniła wniosek Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej. Nagrody wręczali laureatom prezydent Łomży, Mariusz Chrzanowski i nowy prezes STOPKI, prof. Ludwik Malinowski.

IMG 4205Oto pełna treść tego dokumentu: W imieniu Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej oraz ponad tysięcznej rzeszy członków naszego Stowarzyszenia, kierując się najwyższym szacunkiem dla dorobku naukowego, ale też niespotykanych osiągnięć w działalności badawczej i popularyzatorskiej w regionie, kraju i za granicą dotyczącej przede wszystkim Łomży i Ziemi Łomżyńskiej dr. hab. Adama Czesława Dobrońskiego – profesora Uniwersytetu w Białymstoku, w 26. edycji Konkursu o Nagrodę i Medal Zygmunta Glogera przedstawiam Dostojnej Kapitule z serdeczną prośbą o uwzględnienie, kandydaturę prof. Adama Czesława Dobrońskiego – historyka, profesora Uniwersytetu w Białymstoku, wieloletniego przyjaciela Łomży i Ziemi Łomżyńskiej, niestrudzonego badacza dziejów naszej Małej Ojczyzny, wspaniałego człowieka, wypróbowanego Przyjaciela.

DANE KANDYDATA: Adam Czesław Dobroński urodził się 1 listopada 1943 r. w Ostrowi Mazowieckiej. Historyk. Dr hab., prof. nadzwyczajny Uniwersytetu w Białymstoku. Był m.in. dziekanem białostockiej filii Uniwersytetu Warszawskiego. Były Kierownik Urzędu ds. Kombatantów. Poseł na Sejm RP II kadencji. Stał na czele polsko-litewskiej grupy parlamentarnej. Autor ponad stu publikacji zwartych i kilkuset artykułów naukowych. Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Honorowy Obywatel Ostrowi Mazowieckiej. Honorowy Członek Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej. Adres: (…)

UZASADNIENIE WNIOSKU

Profesor Adam Dobroński należy do pokolenia Polaków, którzy pokochali Ojczyznę taką, jaka im była dana i wytrwale pomnażali wartości intelektualne, mając nadzieję, że staną się one oparciem i inspiracją dla kolejnych pokoleń. Taka postawa jest nam bliska. To Człowiek, który nie żyje wyłącznie swoim życiem osobistym, ale życiem swego czasu i pokolenia. Człowiek bogaty poprzez dawanie siebie innym. W bieg własnego życia włączył potrzebę pracy dla dobra wspólnego” - powiedziała znana polska uczona, prof. dr hab. Teresa Zaniewska - kierownik Katedry Edukacji i Kultury na Wydziale Nauk Humanistycznych Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie podczas uroczystości honorowania prof. Adama Czesława Dobrońskiego godnością Honorowego Obywatela Ostrowi Mazowieckiej – Jego grodu rodzinnego w 2011 roku.

IMG 4206Adam Czesław Dobroński urodził się w Ostrowi Mazowieckiej w diecezji łomżyńskiej. Dzieciństwo spędził w domu przy ul. Wileńskiej, następnie jego rodzina przeniosła się na stację kolejową, ponieważ ojciec podjął pracę w PKP. Uczęszczał do Szkoły Podstawowej Nr 2, a od 1957 r. do ostrowskiego Liceum Ogólnokształcącego. Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości podjął studia na Wydziale Historii Uniwersytetu Warszawskiego. W 1966 r. obronił pracę magisterską na temat polskich pociągów pancernych i zasilił szeregi kadry pedagogicznej ostrowskiego liceum. Od 1969 r. przebywał na studiach doktoranckich UW, a w 1972 r. – już jako doktor nauk historycznych (rozprawa o potencjale gospodarczo-militarnym Królestwa Polskiego przed I wojną światową) – przeniósł się do Filii Uniwersytetu Warszawskiego w Białymstoku. Potem habilitacja w 1981 r. („Infrastruktura guberni łomżyńskiej i obwodu białostockiego w latach 1866-1914”), stanowisko profesora nadzwyczajnego od 1991 r. Następnie pełnił funkcję m.in. dziekana i dwukrotnie prodziekana Wydziału Humanistycznego, dyrektora Instytutu Historii.

Poseł na Sejm z listy PSL w latach 1993-97, w latach 1994-97 był kierownikiem Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych (sekretarz stanu). Od 1998 do 2007 sprawował mandat radnego sejmiku podlaskiego. Obecnie mieszka wprawdzie w Białymstoku, gdzie związany jest ciągle z tamtejszym Uniwersytetem, ale zawsze reaguje – nie licząc wolnego czasu, czy wręcz pieniędzy – na potrzeby łomżyńskiego środowiska, zawsze gotowy z profesjonalną radą, wykładem, artykułem, czy kolejnym historycznym, wiarygodnym opracowaniem.
Członek wielu towarzystw naukowych i regionalnych, wśród nich Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej i Łomżyńskiego Towarzystwa Naukowego im. Wagów, aktywny w życiu politycznym i społecznym, utrzymuje kontakty z Polakami (także łomżyniakami), mieszkającymi poza granicami RP. Historyk, regionalista, należy do Komisji Naukowej Encyklopedii Regionów Województwa Podlaskiego.
Jest popularyzatorem dziejów ojczystych, zwłaszcza obecnego woj. podlaskiego i Mazowsza Północno-Wschodniego w tym głównie Łomży i Ziemi Łomżyńskiej, stale współpracuje z prasą, radiem i telewizją. Jego zainteresowania badawcze to: historia ziem północno-wschodnich Polski XIX-XX w. oraz historia wojskowości, a także losy Polaków poza granicami Polski. Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1999). Autor monografii wielu miast i regionów, w tym rodzinnej Ostrowi Mazowieckiej do 1914 roku i miast z terenu Ziemi Łomżyńskiej.

Prof. Adam Czesław Dobroński od wielu lat związany jest z Łomżą nie tylko swoimi zainteresowaniami profesjonalnymi, ale i wyraźnie dającą się zauważyć silną więzią emocjonalną. Bardzo często powtarza, że Łomża jest jego drugim domem, a wyjazdy prywatne do rodzinnej Ostrowi Mazowieckiej bardzo często prowadzą przez nasze miasto.

Łomży poświęcił wiele lat swojego zawodowego życiorysu. Każdą wyprawę do wschodnich, czy zachodnich archiwów poświęca penetracji materiałów historycznych dotyczących Łomży i Ziemi Łomżyńskiej. Z każdej też takiej wyprawy przywozi bezcenne wręcz materiały wzbogacające w zasadniczy sposób znane szczegóły z naszej historii, niezwykle ciekawe, nieznane dotąd biogramy ludzi, tworzących przeszłość Łomży lub po prostu zasłużonych dla tej Ziemi. Upowszechnia je podczas konferencji naukowych i popularno-naukowych w Łomży, czy podczas bardzo częstych spotkań z uczniami łomżyńskich szkół. Jest niewątpliwie jedynym ekspertem, znającym tak dokładnie historię naszego miasta i mającym ogromne zasługi w jej popularyzacji i promocji.

Prof. Dobroński od wielu lat jest konsultantem historycznym wszystkich wydawnictw Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej. Przewodniczy Radzie Redakcyjnej rocznika „Ziemia Łomżyńska”. Jest autorem co najmniej kilkudziesięciu, niezwykle odkrywczych artykułów historycznych w kwartalniku „Wiadomości Łomżyńskie”. Jako członek Łomżyńskiego Towarzystwa Naukowego im. Wagów wspiera je również od lat swoją wiedzą, profesjonalizmem i ogromnym zaangażowaniem.

Adam Dobroński jest jedynym przedstawicielem świata nauki, którego praca naukowo-badawcza nad przeszłością Łomży i Ziemi Łomżyńskiej zaowocowała tak dużą liczbą publikacji zwartych i artykułów, w tym także promujących dorobek Zygmunta Glogera. To efekt niespożytych sił, ale i konsekwencji w dążeniu do poznawania przeszłości naszej Małej Ojczyzny. Przypomnę tylko, że spod jego pióra wyszła książka „Łomża w latach 1866-1918” (1993), będąca kontynuacją monografii (III tom) naszego miasta, napisanej przez Donatę Godlewską. O różnorodności zainteresowań profesora, ale też o wszechstronności jego warsztatu związanego z Łomżą i Ziemią Łomżyńską niech świadczą tytuły jego kolejnych, licznych publikacji: „Łomżyńska Alma Mater”, „Biblioteki w guberni łomżyńskiej” (1976), „Szkolnictwo elementarne w guberni łomżyńskiej” (1975), „Szkolnictwo średnie w guberni łomżyńskiej” (1977), „Odkrycie Kurpi” (1977), „Zygmunt Gloger – historyk” (1978), „Łomżyńskie w dziejach Polski” (1979), „Rewolucja 1905-1907” w Łomżyńskiem” (1982), „Przemiany struktury agrarnej guberni łomżyńskiej i suwalskiej oraz obwodu białostockiego” (1984), „Zygmunt Gloger o ochronie przyrody” (1985), „Archiwa i archiwalia łomżyńskie” (1986), „Adam Chętnik – Kurp i Polak” (1987), „Patriotyzm Adama Chętnika a współczesne badania kultury wsi kurpiowskiej” (1988), „Gimnazjum męskie w Łomży” (1989), „Związki Rajmunda Rembielińskiego z Łomżyńskiem” (1989), „33 Pułk Piechoty. Zarys historii wojennej pułków polskich w Kampanii Wrześniowej” (1994), „Przyjaciel Mazowsza Łomżyńskiego Aleksander Gieysztor” (1998), „Listopad 1918 w regionie łomżyńskim” (1998), „Łomżyńskie korzenie Bohdana Winiarskiego” (2001), „Jakub Waga – łomżanin” (2001), „Słownik biograficzny białostocko–łomżyński” (2002), „Nasza Pani Rektor. O Helenie Czernekowej” (2002), „Miasta i miasteczka w regionie łomżyńskim w XIX i XX wieku” (2003), „Łomżyńskie – Podlasie” (2003), „Narew (środkowa) w życiu społeczności lokalnych na przełomie XIX i XX wieku” (2004). Przytoczyć można jeszcze kilkaset kolejnych tytułów, ściśle związanych z Łomżą i Ziemią Łomżyńską.

Spośród innych zwartych pozycji tworzonych lub współtworzonych przez prof. A. Cz. Dobrońskiego, na uwagę zasługują niewątpliwie:

  • Potencjał militarno-gospodarczy Królestwa Polskiego w latach 1907-1914, Warszawa 1976, ss. 170
  • Infrastruktura społeczna i ekonomiczna guberni łomżyńskiej i obwodu białostockiego (1866 1914), Białystok 1979 [druk: 1980], ss. 696.
  • Ostrów Mazowiecka - zarys dziejów, Ostrów Mazowiecka 1988, ss. 35.
  • Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika (Ostrów Mazowiecka). Zarys dziejów na 80-lecie, oprac.[i inni], teksty, Ostrów Mazowiecka 1989, ss. 57. Także współudział w przygotowaniu i wydaniu 3 kolejnych monografio tej szkoły
  • Ułani Grochowscy, Warszawa-Białystok 1992, ss. 165.
  • Białostoccy Żydzi, t. I, Białystok 1993, ss. 143 (red. i teksty). Także podobne: t. II, III, IV.
  • 33 Pułk Piechoty, [publikacja w serii:] Zarys historii wojennej pułków polskich w Kampanii Wrześniowej, z. 39, Pruszków 1994, ss. 52. Także 4 inne zarysy monograficzne pułków z terenów ówczesnego woj. białostockiego
  • Spotkania z Glogerem. Studia i materiały z łomżyńskich sesji i konkursów glogerowskich 1985-1995, wybór i oprac. A. Dobroński, B. Gołębiowski, Łomża 1995, ss. 218. W sumie kilkanaście tomików, wstępów do książek i samodzielnych artykułów poświęconych Z. Glogerowi
  • W sejmie i na urzędzie, Białystok 1977, ss. 101
  • Losy sybiraków, Warszawa, ss 170
  • Białystok - historia miasta, Białystok 1998, ss. 215 i wyd. II uzup., s. 243, Białystok 2001.
  • Ostrołęka na tle innych miast mazowieckich w XIX i XX w., red. nauk. A. Dobroński, Ostrołęka 1998, ss. 140. Również red. wyd. IV monografii Ostrołęki Z. Niedziałkowskiej.
  • Zarys dziejów Szkoły Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej, red., współautor Ostrów Mazowiecka 1999, ss. 99.
  • Ostatni prezydent II Rzeczypospolitej - Ryszard Kaczorowski. Osiem wieczorów z prezydentem, Białystok 1999, ss. 90.
  • Papież Słowianin - zwiastun nadziei, red., Toruń 2000, ss. 429.
  • Miasta i miasteczka w regionie łomżyńskim w XIX i XX wieku, red. i tekst, Łomża 2003, ss. 196. Podobnie w kilku innych tomach wydawanych przez ŁTN im. Wagów
  • Białystok lata 20-te, lata 30-te, Białystok 2003, ss. 179. [współautorka J. Szczygieł-Rogowska]
  • Narew w dziejach i współczesności Mazowsza i Podlasia, współredakcja i tekst, Łomża 2004, ss. 353.
  • Ryszard Kaczorowski, Dziewięć wieczorów z Prezydentem, Białystok 2005, ss. 235 i wyd. II 2007.
  • Białostoczanie lat 20-tych, lat 30-tych, Białystok 2007, ss. 217. [współautorka Jolanta Szczygieł-Rogowska) i wyd. II .
  • Dzieje Ostrowi Mazowieckiej do 1914 roku, Ostrów Mazowiecka 2007, ss. 226.
  • Białystok na starych pocztówkach (Białystok in old postcards - Belostok na staryh otkrytkah), Łódź 2008, ss. 93. [współautor T. Wiśniewski]
  • 2 Pułk Ułanów Grochowskich im. gen. Dwernickiego 1917-1939 - dzieje i tradycje, Suwałki 2008, ss. 367. [współautor K. Skłodowski]
  • Badacze i historiografia regionu łomżyńskiego, red. teksty Łomża 2008, ss. 162.
  • Izabela Branicka - w 200-lecie śmierci, Białystok 2008, ss. 62. [współautor A. Lechowski]
  • Związek Inwalidów Wojennych RP 1919-2009. „Dobro Rzeczypospolitej najwyższym prawem”, Warszawa 2009, ss. 373.
  • Historia województwa podlaskiego, red. i kilka rozdziałów, Białystok 2010, ss. 356
  • Andrzejewo - gmina dwóch prymasów, red. i współautorstwo Andrzejewo, 2010, ss. 172
  • Ryszard Kaczorowski Prezydent Polaków, Białystok 2011, ss. 172.
  • Historia Białegostoku, red. i teksty, Białystok 2012, ss. 671.
  • W skansenie i pałacu, red. i tekst. Ciechanowiec 2012, s. 21-50.
  • Społeczeństwo i gospodarka Mazowsza w latach 1865-1914, [w:] Dzieje Mazowsza - praca zbiorowa, t. 3: Lata 1795-1918, pod red. J. Szczepańskiego, Pułtusk 2012, s. 433-534.
  • Miasta województwa podlaskiego, Białystok 2013, ss. 387
  • Związek Inwalidów Wojennych RP. Dzieje okręgów, Warszawa 2015, s. 600
  • Z dziejów polskiej służby konsularnej w Londynie 1919-2014 (tekst polski i angielski, współautor), Londyn 2015, ss. 220

Pełna bibliografia prof. Adama Czesława Dopbrońskiego znajduje się w książce Społeczeństwo – wojsko – polityka. Studia i szkice ofiarowane Profesorowi Adamowi Czesławowi…, Białystok 2013, s. 29-52.

Prawdziwym Jego mistrzostwem – i historyka, i literata, i błyskotliwego obserwatora rzeczywistości – jest część dotycząca Łomży w najnowszym dziele, zatytułowanym „Miasta województwa podlaskiego”. Część tę - nigdzie wcześniej przez nikogo tak literacko, w zgodzie z prawdą historyczną, skondensowanie, ale też tak atrakcyjnie podaną - Adam Dobroński zatytułował „Stolica Mazowsza Północno-Wschodniego”. Kończy ją natomiast słowami: „Od 1 stycznia 1999 roku oficjalnie Łomża stała się podlaska, ale to miasto ma ciągle duszę mazowiecką, dzielną. Jest skazane na sukces”. To jeszcze jeden dowód na to, że dusza tego doświadczonego badacza i naukowca nie kieruje się tylko emocjami, ale jasno i dobitnie charakteryzuje fakty – zwłaszcza na potrzeby przyszłych pokoleń.

IMG 4218Prof. Adam Dobroński jest już w tej chwili obecny w przygotowaniach do obchodów 600-lecia miejskości Łomży, mimo że prace nad tym ważnym dla wszystkich łomżyniaków dziełem dopiero się rozpoczynają. W porozumieniu z Towarzystwem Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej i prezydentem Łomży pracuje także nad specjalnym, historycznym wydawnictwem okolicznościowym, poświęconym naszemu miastu.

Ukoronowaniem nieocenionych, zawsze bezinteresownych zasług prof. Adama Czesława Dobrońskiego dla Łomży i Ziemi Łomżyńskiej we współpracy z Towarzystwem Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej było nadanie Mu w 2007 roku najwyższego zaszczytu, jakim Towarzystwo dysponuje – Godności Honorowego Członka Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej. W 2011 roku otrzymał godność Honorowego Obywatela miasta Ostrów Mazowiecka.

W imieniu całego Zarządu Głównego TPZŁ, ale i w imieniu wszystkich członków naszego Towarzystwa wyrażam przekonanie, że nadanie prof. Adamowi Czesławowi Dobrońskiemu godności laureata Nagrody i Medalu Zygmunta Glogera będzie wyrazem najwyższego uznania i podziękowania Mu za ogromny wysiłek naukowy, badawczy, publicystyczny i popularyzatorski dla naszej Małej Ojczyzny.

Inna wielka łomżynianka i badaczka jej przeszłości, autorka pierwszej monografii miasta zatytułowanej „Łomża od czasów najdawniejszych do rozbiorów”, przez ponad 40 lat kierująca łomżyńskim oddziałem Archiwum Państwowego, Profesor Honorowy Wyższej Szkoły Agrobiznesu, Donata Teresa Godlewska dołącza do naszego wniosku także swoje osobiste uzasadnienie:

„Łomżanie mają za co dziękować Panu Profesorowi. Osobiście poznałam Go na jednym z seminariów historycznych w Łomżyńskim Towarzystwie Naukowym im. Wagów. Od razu nawiązała się między nami nić przyjaźni. Ja dopiero rozpoczynałam swoją drogę naukową, bardzo potrzebowałam wsparcia doświadczonego historyka. Dziś po latach widzę, jak bardzo często i jak bardzo skutecznie mogłam na to wsparcie liczyć. Profesor Dobroński był niezawodny – zawsze gdy trzeba było skorzystać z jego wiedzy – a wiedzę ma przeogromną – był na każde zawołanie: zawsze kompetentny, wiarygodny do granic, przygotowany, po ludzku otwarty, serdeczny i bezinteresowny. A miał co robić. Zarówno Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej, jak i ja osobiście zwracaliśmy się wielokrotnie w kwestiach historycznych z prośbą o konsultację czy wręcz o gotowe materiały – mimo nawału swoich obowiązków naukowych – ani razu nie spotkaliśmy się z odmową, czy choćby ze zwłoką. Te doświadczenia ze znakomitej współpracy i otwartości Pana Profesora na kwestie łomżyńskie układają się w całe dziesięciolecia. Wiele razy, nie od czasu do czasu, ale na każde zawołanie był z nami.

Pan Profesor jest autorem min. trzeciego tomu historii Łomży XIX wiecznej. Jestem zauroczona tą pracą. Gdy ją czytam, natychmiast tamta Łomża staje mi przed oczami. Ja ją widzę: tamte domy, ulice, ba nawet ludzi, których spotykałam na tych ulicach jako kilkunastoletnia dziewczynka. Dzięki znakomitym zdolnościom literackim Profesora, książkę tę czyta się jak najlepszą powieść. A trzeba pamiętać, że jest to przecież dzieło naukowe. Jeszcze dziś często biorę ją z półki i czytam z największą przyjemnością. Dziękuję Panu za to z całego serca, Panie Profesorze.

Zawsze podziwiałam Pana Profesora za jego ogromną wiedzę nie tylko historyczną, ale również ogólną. Nie mnie ją oceniać, ale zawsze imponowało mi, jak w każdej kwestii, o której rozmawialiśmy, na poczekaniu cytował daty, fakty, nazwiska z historii naszego miasta. Napisał tyle książek, że sama tylko ich bibliografia mogłaby być bogatym materiałem na oddzielną książkę. Jest człowiekiem niezwykle pracowitym. Przeprowadza wiele kwerend nie tylko w Polsce, ale również za granicą. A jak mozolna, trudna i wyczerpująca to praca, może ocenić jedynie ktoś, kto sam to robił. Za jedno z największych osiągnięć w tej dziedzinie uważam odnalezienie w archiwach angielskich Pamiętników Pani Marii Rychter – łomżynianki, które są dziś jedynym bodaj świadectwem życia Łomży i łomżyniaków w okresie przed I wojną światową. Wiele bezcennych wręcz materiałów dotyczących naszego miasta odnalazł Pan Profesor także w archiwach wschodnich i w Afryce.

Łomża pozostaje wdzięczna Panu Profesorowi za jego niezwykle twórczy udział w licznych konferencjach naukowych, organizowanych przez Towarzystwo Wagów, Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej, czy tutejsze szkoły. Można z pełną odpowiedzialnością stwierdzić, że Pan Profesor Dobroński jest czołową postacią łomżyńskiego życia naukowego.

Poczytuję sobie za zaszczyt, że Pan profesor traktował mnie zawsze jako równą sobie koleżankę – historyka. To jego dar nawiązywania bliskich kontaktów z ludźmi sprawia, że każdy człowiek jest dla niego kimś ważnym, godnym rozmowy, wymienienia poglądów, każdy człowiek w jego przekonaniu zasługuje na szacunek – bez względu na to, kim jest.

Proszę mi wierzyć – to wszystko pod Pańskim adresem dziś mówi moje serce”.

Biorąc pod uwagę tę mnogość faktów, świadczących o nadzwyczaj bogatym dorobku naukowym, ale i tym zwykłym - ludzkim Adama Czesława Dobrońskiego, niezwykłej atencji, jaką darzy naszą Małą Ojczyznę, dla której przez dziesięciolecia nie szczędził sił i serca, jestem przekonany że sam Mistrz Zygmunt Gloger z wielkim ukontentowaniem osobiście uhonorowałby naszego Drogiego Pana Profesora.

Będziemy wdzięczni za przychylenie się Wysokiej Prześwietnej Kapituły do naszego wniosku. Łomża, 30 lipca 2015 r.”

Nagroda drugiego stopnia wartości 10 tys zł. trafiła do prof. Stanisława Achremczyka z Olsztyna za wybitne osiągnięcia w badaniu historii Warmii i Mazur. Nagrodę III stopnia – 8 tys. zł - otrzymał prof. Piotr Borek z Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie za dokumentowanie wielokulturowego dziedzictwa Kresów. Kapituła przyznała także trzy wyróżnienia – po 5 tys. zł : Wojciechowi Kowalczukoowi z Białegostoku, Andrzejowi Cybuli z Sandomierza oraz emerytowanym policjantom Barbarze i Adam Podgórskim z Rudy Śląskiej, oraz wyróżnienie honorowe Lucynie Janik.

Tradycyjnie już odbywającemu się w auli II LO im. Hanki Bielickiejwręczeniu nagród Glogera towarzyszyła sesja naukowa tym razem przebiegająca pod hasłem „Z szablą i kielichem – życie po sarmacku”.